Veronica vindt opeens een mail en reageert direct met het volgende geimproviseerde antwoord:
Geachte mevr. Kort en mijnheer Rijkens,
Pas zojuist heb ik op de bibliotheek (ik heb zelf geen elektra meer) uw mail gevonden, dus er is echt geen tijd meer, nog afgezien van de juridische complicaties, om wat dan ook te organiseren, behalve deze mail, die ik noodgedwongen uit het hoofd schrijf, want ik heb het hele dossier niet bij de hand.
Ten eerste, aan u en de heer Rijkens mijn dank voor uw ongetwijfeld goed bedoelde zorgzaamheid.
Ten tweede, en deze achtergronden gaan u tóch aan omdat u nu eenmaal betrokkene bent sinds de spieker buiten mijn wil en verantwoordelijkheid bij u gestald is: al vanaf het eerste begin zijn de officier van justitie en het HC de fout ingegaan tegen beter weten in vol te blijven houden dat de graaanspieker niet van mij is.
Ik heb zelf de officier van justitie, de heer Schuth (later bekend door zijn optreden in Haren) gebeld om te zeggen dat de spieker van mij was en waarom ik hem had weggehaald, en dat afgezien van wie de eigenaar was, tenminste beide partijen het er aantoonbaar over eens waren (ik, maar ook de heer Wolters in de krant [en op TV]) dat het gebouwtje kwetsbaar is en dat elk vervoer schade zou opleveren, dus beter niet vervoeren.
Wat gebeurt er? De spieker wordt tegen beter weten in toch versleept n.b. terug naar Borger, want het HC bleef het terugeisen - ook tegen beter weten in - om met het inmiddels beroemde gebouwtje grote bezoekersaantallen extra te kunnen trekken.
Ik werd niet verder vervolgd enerzijds omdat ik niet te vinden was, anderzijds omdat er een brief op poten naar de off. van just. geschreven is door een juridische kennis van mij. Maar er is geen enkele poging gedaan mij ook te horen; naar bewijzen van eigendom is nooit gevraagd. Ik had me gemeld en de dader(ster) was dus gevonden.
Daarop is blijkbaar besloten het gebouwtje "naar een neutraal terrein" te verslepen, terug naar Borger (hoe neutraal is dat?) en pas later kom ik er achter dat het naast het huis van een (hoge) medewerker van het HC is geplaatst, wat met de beste wil van de wereld niet als een neutrale plek kan worden beschouwd.
Intussen ben ik met een getuige 2 x naar de Coevorden politie afgereisd met de eigendomspapieren die ik daar heb laten zien. Na de tweede keer kwam er pas beweging in de zaak, maar het HC bleef halsstarrig en kwam na een brandbrief van de stichting waarvoor ik werk pas heel laat met een vergadering en daarna met de (nare) brief van 14 september (die ik overigens een volle week later in Haarlem kreeg, dus zwaar antegedateerd).
Intussen had na de bewuste vergadering in het HC justitie het gebouwtje "vrijgegeven". Ik kon een bewijs van ontvangst in Emmen komen tekenen. Dat heb ik gedaan met het schriftelijke voorbehoud "er van uitgaande dat er geen trics of trucs in het spel zijn", wat dus een week later gezien de brief van het HC wél het geval bleek te zijn. Alleen als ik het gebouw als schenking zou aanvaarden, zal er geen actie meer tegen mij worden ondernomen. Ik noem dat brutaal, en het zal niet de uitkomst zijn geweest van de langverwachte vergadering in het HC, dan wel een lepe solo-actie van de heer Klompmaker zelf om nogmaals zijn gezicht te redden, de zoveelste poging tot 'damage control' in deze zaak.
U [wijkagent Rijkens] als verlengstuk van de officier, heer Rijkens, en u het echtpaar Kort als verlengstuk van het HC hebt nu dit probleem doorgeschoven gekregen. En in feite is er dus niets opgelost.
Zoals de heer Van der Blom en ik u al eerder uitlegden: als ik de spieker weghaal loop ik de kans alsnog vervolgd te worden, want de hogere regionen zijn daar dus kennelijk op uit, ook om de gemaakte fouten alsnog te kunnen toedekken. Alleen al de mogelijkheid van dit scenario is mij te riskant.
Kortom, wij alle drie kunnen geen kant op.
Verder deel ik u hierbij dan expliciet nogmaals mede dat ik elke schade aangebracht vanaf het tweede transport (leem losgeraakt en van dak hele laag stro weg) en daarna aangebracht en nog aan te brengen op de verantwoordelijken zal verhalen. Dit tot het moment dat de spieker echt weer materieel in mijn handen is. Zelf heb ik inmiddels provisorisch een zeil aangebracht, en ben trouwens zelf al 3 x totaal onopgemerkt langsgeweest.
Vreemd is ook, dat dit eerst zogenaamd zo'n goede plek was (mijn verzoek om een hek werd schamper afgedaan) en dat de spieker nu opeens in groot gevaar is. Ik blijk de spieker ook niet te kunnen verzekeren, zolang de eigendom nog omstreden is. Kortom, het HC, werkgever van de heer Kort, en de OvJ moeten nu als begin van een oplossing eindelijk maar eens eerlijk toegeven dat de spieker van mij was en is en deze - zonder kosten - terugbrengen naar de plaats waar hij vandaan gehaald is. Daar stond hij namelijk goed: beschermd en zonder dat veel mensen het wisten; het laatste zal in de toekomst al niet meer mogelijk zijn.
In de hoop dat u met deze achtergrondinformatie de kwestie wat subtieler kunt bezien.
Met vriendelijke groeten,
Veronica Veen