Veronica vindt opeens een mail en reageert direct met het volgende geimproviseerde antwoord:
Geachte mevr. Kort en mijnheer Rijkens,
Pas zojuist heb ik op de bibliotheek (ik heb zelf geen elektra meer) uw mail gevonden, dus er is echt geen tijd meer, nog afgezien van de juridische complicaties, om wat dan ook te organiseren, behalve deze mail, die ik noodgedwongen uit het hoofd schrijf, want ik heb het hele dossier niet bij de hand.
Ten eerste, aan u en de heer Rijkens mijn dank voor uw ongetwijfeld goed bedoelde zorgzaamheid.
Ten tweede, en deze achtergronden gaan u tóch aan omdat u nu eenmaal betrokkene bent sinds de spieker buiten mijn wil en verantwoordelijkheid bij u gestald is: al vanaf het eerste begin zijn de officier van justitie en het HC de fout ingegaan tegen beter weten in vol te blijven houden dat de graaanspieker niet van mij is.
Ik heb zelf de officier van justitie, de heer Schuth (later bekend door zijn optreden in Haren) gebeld om te zeggen dat de spieker van mij was en waarom ik hem had weggehaald, en dat afgezien van wie de eigenaar was, tenminste beide partijen het er aantoonbaar over eens waren (ik, maar ook de heer Wolters in de krant [en op TV]) dat het gebouwtje kwetsbaar is en dat elk vervoer schade zou opleveren, dus beter niet vervoeren.
Wat gebeurt er? De spieker wordt tegen beter weten in toch versleept n.b. terug naar Borger, want het HC bleef het terugeisen - ook tegen beter weten in - om met het inmiddels beroemde gebouwtje grote bezoekersaantallen extra te kunnen trekken.
Ik werd niet verder vervolgd enerzijds omdat ik niet te vinden was, anderzijds omdat er een brief op poten naar de off. van just. geschreven is door een juridische kennis van mij. Maar er is geen enkele poging gedaan mij ook te horen; naar bewijzen van eigendom is nooit gevraagd. Ik had me gemeld en de dader(ster) was dus gevonden.
Daarop is blijkbaar besloten het gebouwtje "naar een neutraal terrein" te verslepen, terug naar Borger (hoe neutraal is dat?) en pas later kom ik er achter dat het naast het huis van een (hoge) medewerker van het HC is geplaatst, wat met de beste wil van de wereld niet als een neutrale plek kan worden beschouwd.
Intussen ben ik met een getuige 2 x naar de Coevorden politie afgereisd met de eigendomspapieren die ik daar heb laten zien. Na de tweede keer kwam er pas beweging in de zaak, maar het HC bleef halsstarrig en kwam na een brandbrief van de stichting waarvoor ik werk pas heel laat met een vergadering en daarna met de (nare) brief van 14 september (die ik overigens een volle week later in Haarlem kreeg, dus zwaar antegedateerd).
Intussen had na de bewuste vergadering in het HC justitie het gebouwtje "vrijgegeven". Ik kon een bewijs van ontvangst in Emmen komen tekenen. Dat heb ik gedaan met het schriftelijke voorbehoud "er van uitgaande dat er geen trics of trucs in het spel zijn", wat dus een week later gezien de brief van het HC wél het geval bleek te zijn. Alleen als ik het gebouw als schenking zou aanvaarden, zal er geen actie meer tegen mij worden ondernomen. Ik noem dat brutaal, en het zal niet de uitkomst zijn geweest van de langverwachte vergadering in het HC, dan wel een lepe solo-actie van de heer Klompmaker zelf om nogmaals zijn gezicht te redden, de zoveelste poging tot 'damage control' in deze zaak.
U [wijkagent Rijkens] als verlengstuk van de officier, heer Rijkens, en u het echtpaar Kort als verlengstuk van het HC hebt nu dit probleem doorgeschoven gekregen. En in feite is er dus niets opgelost.
Zoals de heer Van der Blom en ik u al eerder uitlegden: als ik de spieker weghaal loop ik de kans alsnog vervolgd te worden, want de hogere regionen zijn daar dus kennelijk op uit, ook om de gemaakte fouten alsnog te kunnen toedekken. Alleen al de mogelijkheid van dit scenario is mij te riskant.
Kortom, wij alle drie kunnen geen kant op.
Verder deel ik u hierbij dan expliciet nogmaals mede dat ik elke schade aangebracht vanaf het tweede transport (leem losgeraakt en van dak hele laag stro weg) en daarna aangebracht en nog aan te brengen op de verantwoordelijken zal verhalen. Dit tot het moment dat de spieker echt weer materieel in mijn handen is. Zelf heb ik inmiddels provisorisch een zeil aangebracht, en ben trouwens zelf al 3 x totaal onopgemerkt langsgeweest.
Vreemd is ook, dat dit eerst zogenaamd zo'n goede plek was (mijn verzoek om een hek werd schamper afgedaan) en dat de spieker nu opeens in groot gevaar is. Ik blijk de spieker ook niet te kunnen verzekeren, zolang de eigendom nog omstreden is. Kortom, het HC, werkgever van de heer Kort, en de OvJ moeten nu als begin van een oplossing eindelijk maar eens eerlijk toegeven dat de spieker van mij was en is en deze - zonder kosten - terugbrengen naar de plaats waar hij vandaan gehaald is. Daar stond hij namelijk goed: beschermd en zonder dat veel mensen het wisten; het laatste zal in de toekomst al niet meer mogelijk zijn.
In de hoop dat u met deze achtergrondinformatie de kwestie wat subtieler kunt bezien.
Met vriendelijke groeten,
Veronica Veen
situatie niet aan Veronica verwijtbaar
In onderstaande brief legt Ad van der Blom, voorzitter van de stichting Eanna waarvoor Veronica werkt, uit dat Veronica bepaald niets te verwijten valt.
Geachte mevr. Kort,
Mevr. Veen liet mij uw mail zien en vroeg mij even namens haar te reageren. U gaat in uw overigens redelijke verhaal voorbij aan een paar dingen.
Ten eerste is het allesbehalve de schuld en verantwoordelijkheid van haar, dat de spieker bij u staat (overigens niet op neutraal terrein, zoals haar werd verzekerd, maar bij een medewerker van het HC, die daarmee een afhankelijkheidsrelatie heeft). Het was een wilde actie van Justitie, de spieker in beslag te nemen en terug te brengen naar Borger, terwijl intussen uit de pers én uit een persoonlijk telefoontje van mevr. Veen met de hoofdofficier in Assen was gebleken dat zij de rechtmatige eigenares was. Op RTV Drenthe waren zelfs de documenten te zien. Maar nee, Justitie had 'beet' en luisterde niet naar haar, maar naar de heren van het HC. Deze hadden blindelings aangifte gedaan terwijl zij heel goed wisten/ konden weten dat Veronica gewoon haar eigen spieker had weggehaald.
Nog in februari haalde zij de krant (DvhN) met een vergeefse poging het strooien dak van de spieker met een zeil af te dekken. Het HC had het namelijk al die tijd dat het gebouwtje bij hen 'te gast' was, volkomen laten verloederen. Dit was ook de reden dat zij het dan maar wegehaald heeft.
Natuurlijk deed zij dit niet met voorkennis van het HC, maar onaangekondigd vroeg in de morgen, want wat zouden de rapen gaar zijn geweest. Eerder was zij al door een medewerker van het HC met de dood bedreigd, en door een ander tot persona non grata op het terrein uitgeroepen. En dit alleen maar omdat zij het er niet mee eens was dat zij als bouwcoordinator en eigenares van de spieker er geen educatieve activiteiten bij mocht organiseren en zich achteraf had verzet tegen de volkomen onverantwoorde verplaatsing van de spieker van de oorspronkelijke beschutte plek naar de parkeerplaats, met blootstelling aan weer en wind, klimpartijen en vandalisme. Dit zonder haar voorkennis, laat staan toestemming.
Ondanks deze 'verdrijving' door het HC (een praktijk waar ik intussen meer voorbeelden van heb gehoord) bleef zij toch belangstellend, bracht zij groepen binnen en volgde congressen, het laatste zelfs vorig jaar, zelfs namens de VAEE [Vereniging voor Experimentele Archeologie en Educatie].
Dit alles is nog tot daaraan toe, maar wat het onmogelijk maakt de spieker na het laatste slimmigheidje van dhr. Klompmaker zomaar weg te halen, (n.l. zijn geschenk aan te nemen, leest u het maar en de heer Rijkens [wijkagent van Borger] weet dat ook) is dat zij daarmee impliciet toegeeft dat hij op het moment van weghalen nog de eigenaar was, zodat haar actie met terugwerkende kracht wel degelijk als ontvreemding, in gewoon Nederlands diefstal kan worden gezien. Dit is, zeker met dit milieu tegen zich, een juridisch risico, dat zij niet durft te nemen.
Eerder heb ik dhr. Klompmaker al gevraagd de bewijzen van eigendom te produceren en ook met klem de spieker met een hek te omgeven tegen vandalisme. Beide zijn niet gebeurd; er kwam alleen maar de zoveelste onredelijke brief, een specialisme van het HC onder dit directeurschap. Onder deze omstandigheden is het vragen van stallingskosten, bij zoveel wanprestatie van de kant van het HC, zeker ook onredelijk. Ik zend u binnenkort nog een mail met aanvullende gegevens. [Dit bleek even later al minder opportuun, omdat alles inderdaad nog meer doorgestoken kaart bleek te zijn.]
Met vriendelijke groet, Drs. A.J. van der Blom, voorzitter van Stichting Eanna.
Geachte mevr. Kort,
Mevr. Veen liet mij uw mail zien en vroeg mij even namens haar te reageren. U gaat in uw overigens redelijke verhaal voorbij aan een paar dingen.
Ten eerste is het allesbehalve de schuld en verantwoordelijkheid van haar, dat de spieker bij u staat (overigens niet op neutraal terrein, zoals haar werd verzekerd, maar bij een medewerker van het HC, die daarmee een afhankelijkheidsrelatie heeft). Het was een wilde actie van Justitie, de spieker in beslag te nemen en terug te brengen naar Borger, terwijl intussen uit de pers én uit een persoonlijk telefoontje van mevr. Veen met de hoofdofficier in Assen was gebleken dat zij de rechtmatige eigenares was. Op RTV Drenthe waren zelfs de documenten te zien. Maar nee, Justitie had 'beet' en luisterde niet naar haar, maar naar de heren van het HC. Deze hadden blindelings aangifte gedaan terwijl zij heel goed wisten/ konden weten dat Veronica gewoon haar eigen spieker had weggehaald.
Nog in februari haalde zij de krant (DvhN) met een vergeefse poging het strooien dak van de spieker met een zeil af te dekken. Het HC had het namelijk al die tijd dat het gebouwtje bij hen 'te gast' was, volkomen laten verloederen. Dit was ook de reden dat zij het dan maar wegehaald heeft.
Natuurlijk deed zij dit niet met voorkennis van het HC, maar onaangekondigd vroeg in de morgen, want wat zouden de rapen gaar zijn geweest. Eerder was zij al door een medewerker van het HC met de dood bedreigd, en door een ander tot persona non grata op het terrein uitgeroepen. En dit alleen maar omdat zij het er niet mee eens was dat zij als bouwcoordinator en eigenares van de spieker er geen educatieve activiteiten bij mocht organiseren en zich achteraf had verzet tegen de volkomen onverantwoorde verplaatsing van de spieker van de oorspronkelijke beschutte plek naar de parkeerplaats, met blootstelling aan weer en wind, klimpartijen en vandalisme. Dit zonder haar voorkennis, laat staan toestemming.
Ondanks deze 'verdrijving' door het HC (een praktijk waar ik intussen meer voorbeelden van heb gehoord) bleef zij toch belangstellend, bracht zij groepen binnen en volgde congressen, het laatste zelfs vorig jaar, zelfs namens de VAEE [Vereniging voor Experimentele Archeologie en Educatie].
Dit alles is nog tot daaraan toe, maar wat het onmogelijk maakt de spieker na het laatste slimmigheidje van dhr. Klompmaker zomaar weg te halen, (n.l. zijn geschenk aan te nemen, leest u het maar en de heer Rijkens [wijkagent van Borger] weet dat ook) is dat zij daarmee impliciet toegeeft dat hij op het moment van weghalen nog de eigenaar was, zodat haar actie met terugwerkende kracht wel degelijk als ontvreemding, in gewoon Nederlands diefstal kan worden gezien. Dit is, zeker met dit milieu tegen zich, een juridisch risico, dat zij niet durft te nemen.
Eerder heb ik dhr. Klompmaker al gevraagd de bewijzen van eigendom te produceren en ook met klem de spieker met een hek te omgeven tegen vandalisme. Beide zijn niet gebeurd; er kwam alleen maar de zoveelste onredelijke brief, een specialisme van het HC onder dit directeurschap. Onder deze omstandigheden is het vragen van stallingskosten, bij zoveel wanprestatie van de kant van het HC, zeker ook onredelijk. Ik zend u binnenkort nog een mail met aanvullende gegevens. [Dit bleek even later al minder opportuun, omdat alles inderdaad nog meer doorgestoken kaart bleek te zijn.]
Met vriendelijke groet, Drs. A.J. van der Blom, voorzitter van Stichting Eanna.
Abonneren op:
Posts (Atom)