Veronica vindt opeens een mail en reageert direct met het volgende geimproviseerde antwoord:
Geachte mevr. Kort en mijnheer Rijkens,
Pas zojuist heb ik op de bibliotheek (ik heb zelf geen elektra meer) uw mail gevonden, dus er is echt geen tijd meer, nog afgezien van de juridische complicaties, om wat dan ook te organiseren, behalve deze mail, die ik noodgedwongen uit het hoofd schrijf, want ik heb het hele dossier niet bij de hand.
Ten eerste, aan u en de heer Rijkens mijn dank voor uw ongetwijfeld goed bedoelde zorgzaamheid.
Ten tweede, en deze achtergronden gaan u tóch aan omdat u nu eenmaal betrokkene bent sinds de spieker buiten mijn wil en verantwoordelijkheid bij u gestald is: al vanaf het eerste begin zijn de officier van justitie en het HC de fout ingegaan tegen beter weten in vol te blijven houden dat de graaanspieker niet van mij is.
Ik heb zelf de officier van justitie, de heer Schuth (later bekend door zijn optreden in Haren) gebeld om te zeggen dat de spieker van mij was en waarom ik hem had weggehaald, en dat afgezien van wie de eigenaar was, tenminste beide partijen het er aantoonbaar over eens waren (ik, maar ook de heer Wolters in de krant [en op TV]) dat het gebouwtje kwetsbaar is en dat elk vervoer schade zou opleveren, dus beter niet vervoeren.
Wat gebeurt er? De spieker wordt tegen beter weten in toch versleept n.b. terug naar Borger, want het HC bleef het terugeisen - ook tegen beter weten in - om met het inmiddels beroemde gebouwtje grote bezoekersaantallen extra te kunnen trekken.
Ik werd niet verder vervolgd enerzijds omdat ik niet te vinden was, anderzijds omdat er een brief op poten naar de off. van just. geschreven is door een juridische kennis van mij. Maar er is geen enkele poging gedaan mij ook te horen; naar bewijzen van eigendom is nooit gevraagd. Ik had me gemeld en de dader(ster) was dus gevonden.
Daarop is blijkbaar besloten het gebouwtje "naar een neutraal terrein" te verslepen, terug naar Borger (hoe neutraal is dat?) en pas later kom ik er achter dat het naast het huis van een (hoge) medewerker van het HC is geplaatst, wat met de beste wil van de wereld niet als een neutrale plek kan worden beschouwd.
Intussen ben ik met een getuige 2 x naar de Coevorden politie afgereisd met de eigendomspapieren die ik daar heb laten zien. Na de tweede keer kwam er pas beweging in de zaak, maar het HC bleef halsstarrig en kwam na een brandbrief van de stichting waarvoor ik werk pas heel laat met een vergadering en daarna met de (nare) brief van 14 september (die ik overigens een volle week later in Haarlem kreeg, dus zwaar antegedateerd).
Intussen had na de bewuste vergadering in het HC justitie het gebouwtje "vrijgegeven". Ik kon een bewijs van ontvangst in Emmen komen tekenen. Dat heb ik gedaan met het schriftelijke voorbehoud "er van uitgaande dat er geen trics of trucs in het spel zijn", wat dus een week later gezien de brief van het HC wél het geval bleek te zijn. Alleen als ik het gebouw als schenking zou aanvaarden, zal er geen actie meer tegen mij worden ondernomen. Ik noem dat brutaal, en het zal niet de uitkomst zijn geweest van de langverwachte vergadering in het HC, dan wel een lepe solo-actie van de heer Klompmaker zelf om nogmaals zijn gezicht te redden, de zoveelste poging tot 'damage control' in deze zaak.
U [wijkagent Rijkens] als verlengstuk van de officier, heer Rijkens, en u het echtpaar Kort als verlengstuk van het HC hebt nu dit probleem doorgeschoven gekregen. En in feite is er dus niets opgelost.
Zoals de heer Van der Blom en ik u al eerder uitlegden: als ik de spieker weghaal loop ik de kans alsnog vervolgd te worden, want de hogere regionen zijn daar dus kennelijk op uit, ook om de gemaakte fouten alsnog te kunnen toedekken. Alleen al de mogelijkheid van dit scenario is mij te riskant.
Kortom, wij alle drie kunnen geen kant op.
Verder deel ik u hierbij dan expliciet nogmaals mede dat ik elke schade aangebracht vanaf het tweede transport (leem losgeraakt en van dak hele laag stro weg) en daarna aangebracht en nog aan te brengen op de verantwoordelijken zal verhalen. Dit tot het moment dat de spieker echt weer materieel in mijn handen is. Zelf heb ik inmiddels provisorisch een zeil aangebracht, en ben trouwens zelf al 3 x totaal onopgemerkt langsgeweest.
Vreemd is ook, dat dit eerst zogenaamd zo'n goede plek was (mijn verzoek om een hek werd schamper afgedaan) en dat de spieker nu opeens in groot gevaar is. Ik blijk de spieker ook niet te kunnen verzekeren, zolang de eigendom nog omstreden is. Kortom, het HC, werkgever van de heer Kort, en de OvJ moeten nu als begin van een oplossing eindelijk maar eens eerlijk toegeven dat de spieker van mij was en is en deze - zonder kosten - terugbrengen naar de plaats waar hij vandaan gehaald is. Daar stond hij namelijk goed: beschermd en zonder dat veel mensen het wisten; het laatste zal in de toekomst al niet meer mogelijk zijn.
In de hoop dat u met deze achtergrondinformatie de kwestie wat subtieler kunt bezien.
Met vriendelijke groeten,
Veronica Veen
situatie niet aan Veronica verwijtbaar
In onderstaande brief legt Ad van der Blom, voorzitter van de stichting Eanna waarvoor Veronica werkt, uit dat Veronica bepaald niets te verwijten valt.
Geachte mevr. Kort,
Mevr. Veen liet mij uw mail zien en vroeg mij even namens haar te reageren. U gaat in uw overigens redelijke verhaal voorbij aan een paar dingen.
Ten eerste is het allesbehalve de schuld en verantwoordelijkheid van haar, dat de spieker bij u staat (overigens niet op neutraal terrein, zoals haar werd verzekerd, maar bij een medewerker van het HC, die daarmee een afhankelijkheidsrelatie heeft). Het was een wilde actie van Justitie, de spieker in beslag te nemen en terug te brengen naar Borger, terwijl intussen uit de pers én uit een persoonlijk telefoontje van mevr. Veen met de hoofdofficier in Assen was gebleken dat zij de rechtmatige eigenares was. Op RTV Drenthe waren zelfs de documenten te zien. Maar nee, Justitie had 'beet' en luisterde niet naar haar, maar naar de heren van het HC. Deze hadden blindelings aangifte gedaan terwijl zij heel goed wisten/ konden weten dat Veronica gewoon haar eigen spieker had weggehaald.
Nog in februari haalde zij de krant (DvhN) met een vergeefse poging het strooien dak van de spieker met een zeil af te dekken. Het HC had het namelijk al die tijd dat het gebouwtje bij hen 'te gast' was, volkomen laten verloederen. Dit was ook de reden dat zij het dan maar wegehaald heeft.
Natuurlijk deed zij dit niet met voorkennis van het HC, maar onaangekondigd vroeg in de morgen, want wat zouden de rapen gaar zijn geweest. Eerder was zij al door een medewerker van het HC met de dood bedreigd, en door een ander tot persona non grata op het terrein uitgeroepen. En dit alleen maar omdat zij het er niet mee eens was dat zij als bouwcoordinator en eigenares van de spieker er geen educatieve activiteiten bij mocht organiseren en zich achteraf had verzet tegen de volkomen onverantwoorde verplaatsing van de spieker van de oorspronkelijke beschutte plek naar de parkeerplaats, met blootstelling aan weer en wind, klimpartijen en vandalisme. Dit zonder haar voorkennis, laat staan toestemming.
Ondanks deze 'verdrijving' door het HC (een praktijk waar ik intussen meer voorbeelden van heb gehoord) bleef zij toch belangstellend, bracht zij groepen binnen en volgde congressen, het laatste zelfs vorig jaar, zelfs namens de VAEE [Vereniging voor Experimentele Archeologie en Educatie].
Dit alles is nog tot daaraan toe, maar wat het onmogelijk maakt de spieker na het laatste slimmigheidje van dhr. Klompmaker zomaar weg te halen, (n.l. zijn geschenk aan te nemen, leest u het maar en de heer Rijkens [wijkagent van Borger] weet dat ook) is dat zij daarmee impliciet toegeeft dat hij op het moment van weghalen nog de eigenaar was, zodat haar actie met terugwerkende kracht wel degelijk als ontvreemding, in gewoon Nederlands diefstal kan worden gezien. Dit is, zeker met dit milieu tegen zich, een juridisch risico, dat zij niet durft te nemen.
Eerder heb ik dhr. Klompmaker al gevraagd de bewijzen van eigendom te produceren en ook met klem de spieker met een hek te omgeven tegen vandalisme. Beide zijn niet gebeurd; er kwam alleen maar de zoveelste onredelijke brief, een specialisme van het HC onder dit directeurschap. Onder deze omstandigheden is het vragen van stallingskosten, bij zoveel wanprestatie van de kant van het HC, zeker ook onredelijk. Ik zend u binnenkort nog een mail met aanvullende gegevens. [Dit bleek even later al minder opportuun, omdat alles inderdaad nog meer doorgestoken kaart bleek te zijn.]
Met vriendelijke groet, Drs. A.J. van der Blom, voorzitter van Stichting Eanna.
Geachte mevr. Kort,
Mevr. Veen liet mij uw mail zien en vroeg mij even namens haar te reageren. U gaat in uw overigens redelijke verhaal voorbij aan een paar dingen.
Ten eerste is het allesbehalve de schuld en verantwoordelijkheid van haar, dat de spieker bij u staat (overigens niet op neutraal terrein, zoals haar werd verzekerd, maar bij een medewerker van het HC, die daarmee een afhankelijkheidsrelatie heeft). Het was een wilde actie van Justitie, de spieker in beslag te nemen en terug te brengen naar Borger, terwijl intussen uit de pers én uit een persoonlijk telefoontje van mevr. Veen met de hoofdofficier in Assen was gebleken dat zij de rechtmatige eigenares was. Op RTV Drenthe waren zelfs de documenten te zien. Maar nee, Justitie had 'beet' en luisterde niet naar haar, maar naar de heren van het HC. Deze hadden blindelings aangifte gedaan terwijl zij heel goed wisten/ konden weten dat Veronica gewoon haar eigen spieker had weggehaald.
Nog in februari haalde zij de krant (DvhN) met een vergeefse poging het strooien dak van de spieker met een zeil af te dekken. Het HC had het namelijk al die tijd dat het gebouwtje bij hen 'te gast' was, volkomen laten verloederen. Dit was ook de reden dat zij het dan maar wegehaald heeft.
Natuurlijk deed zij dit niet met voorkennis van het HC, maar onaangekondigd vroeg in de morgen, want wat zouden de rapen gaar zijn geweest. Eerder was zij al door een medewerker van het HC met de dood bedreigd, en door een ander tot persona non grata op het terrein uitgeroepen. En dit alleen maar omdat zij het er niet mee eens was dat zij als bouwcoordinator en eigenares van de spieker er geen educatieve activiteiten bij mocht organiseren en zich achteraf had verzet tegen de volkomen onverantwoorde verplaatsing van de spieker van de oorspronkelijke beschutte plek naar de parkeerplaats, met blootstelling aan weer en wind, klimpartijen en vandalisme. Dit zonder haar voorkennis, laat staan toestemming.
Ondanks deze 'verdrijving' door het HC (een praktijk waar ik intussen meer voorbeelden van heb gehoord) bleef zij toch belangstellend, bracht zij groepen binnen en volgde congressen, het laatste zelfs vorig jaar, zelfs namens de VAEE [Vereniging voor Experimentele Archeologie en Educatie].
Dit alles is nog tot daaraan toe, maar wat het onmogelijk maakt de spieker na het laatste slimmigheidje van dhr. Klompmaker zomaar weg te halen, (n.l. zijn geschenk aan te nemen, leest u het maar en de heer Rijkens [wijkagent van Borger] weet dat ook) is dat zij daarmee impliciet toegeeft dat hij op het moment van weghalen nog de eigenaar was, zodat haar actie met terugwerkende kracht wel degelijk als ontvreemding, in gewoon Nederlands diefstal kan worden gezien. Dit is, zeker met dit milieu tegen zich, een juridisch risico, dat zij niet durft te nemen.
Eerder heb ik dhr. Klompmaker al gevraagd de bewijzen van eigendom te produceren en ook met klem de spieker met een hek te omgeven tegen vandalisme. Beide zijn niet gebeurd; er kwam alleen maar de zoveelste onredelijke brief, een specialisme van het HC onder dit directeurschap. Onder deze omstandigheden is het vragen van stallingskosten, bij zoveel wanprestatie van de kant van het HC, zeker ook onredelijk. Ik zend u binnenkort nog een mail met aanvullende gegevens. [Dit bleek even later al minder opportuun, omdat alles inderdaad nog meer doorgestoken kaart bleek te zijn.]
Met vriendelijke groet, Drs. A.J. van der Blom, voorzitter van Stichting Eanna.
positieve actie als tegenwicht
Op 21 september 2012, de dag van evenwicht en vrede, opende Veronica Veen haar tentoonstelling over het Landschapspark Emmen onder het motto: "zachte krachten cre'eren landschapspark". Zie verder de site:
www.landschapsparkemmen.nl.
In het eerste persbericht hierover wordt de motivatie voor dit toekomstgerichte project duidelijk omschreven:
Nu steeds weer geprobeerd wordt de goede naam en integriteit van Veronica Veen als persoon en wetenschapster aan te tasten en zij als een soort reïncarnatie van de Haarlemse Kenau wordt weggezet (waar overigens niets mis mee was, want zij leidde immers een vrouwenverzetsgroep) wordt het eens tijd uit het dualisme van rechtszaken, conflicten en vermeende criminaliteit te stappen. Hiermee kunnen ook haar beweegredenen duidelijker worden en positieve stappen naar de toekomst worden gezet.
Wat er eigenlijk speelt is een wetenschappelijk verschil van inzicht over wat de hunebed-cultuur nu eigenlijk inhoudt: een macho-gebeuren van stoere mannen die met niet veel meer dan hun spierkracht toch maar even een hunebed van duizelingwekkend grote stenen wisten neer te zetten? Pure survival of the fittest in de natuurlijk weer primitieve en woeste prehistorie? Het eerste is maar één kant van het verhaal, het tweede is zelfs niet waar en een allang achterhaald 19de eeuws concept. [zie ook carnevalsoptocht elders als blog]
Doordat deze cultuur op de landbouw overging, vertrouwden de mensen op de levenskracht van de natuur en gingen er een samenwerking mee aan. In deze tijd ontstaat het concept Moeder Aarde, waarmee tegelijk misschien wel de grootste omwenteling in de menselijke geschiedenis wordt ingeluid.
Niet alleen werd hier voortgeborduurd op de verzameltraditie van (vooral) vrouwen, maar ook stonden als vanzelf vrouwelijke waarden centraal -nu vaak de zachte krachten genoemd- zoals zorgzaamheid, samenwerking, delen in overvloed, harmonie, gelijkwaardigheid en dergelijke.
Uiteraard is dit alles een wat bedreigende visie voor de mannenwereld, zeker van de archeologie die dit nog grotendeels is. Het is dan ook onthullend te zien met welke macho-methoden men de verkondigster zwart probeert te maken en uit te drijven. Soms wordt zij wel gedwongen in deze methoden mee te gaan -al is het maar om even weerwerk te kunnen bieden- maar eigenlijk stelt zij iets heel anders voor.
Behalve als 'bouwvrouwe' van de graanspieker en 'verzetsheldin' van Camping Emmen bekend te staan, wil zij vanuit haar ideaal de natuur te dienen en het vrouwelijke meer naar voren te halen, met een positieve actie haar bedoelingen over het voetlicht brengen (naast alle boeken die zij heeft geschreven en nog op stapel heeft staan). En wel met iets waar zij goed in is: een tentoonstelling!
Tegenover de negatieve en harde energie, waar zij vaak mee te stellen heeft, is deze tentoonstelling als vanzelf nogal kwetsbaar en bijna meisjes-achtig van vormgeving geworden. Weliswaar is dit de kleinste tentoonstelling van de bijna 25 die zij ooit gemaakt heeft, maar de bezoek(st)er kan daar minstens een uur doorbrengen, te meer daar zij zelf een heel interactief deel van de expositie uit zal maken.
Als achtergrond voor haar visie op de Trechterbeker-cultuur kan haar boekje Een nieuw bestaan met het graan dienen. Maar Veronica heeft ook 4 andere titels in voorbereiding, die door alle toestanden maar niet aan publicatie toe komen, helaas.
Het boekje Een nieuw bestaan met het graan; Leven, wonen en wereldbeeld in de hunebed-tijd kunt u nog steeds bestellen door 11,50 euro over te maken naar bankrekening 2884451 ten name van Veronica Veen, 2021 EK Haarlem.
Het voorwoord is trouwens geschreven door Gerard IJzereef, initiatiefnemer van Het Archeon en toen directeur van Museum Flehite. Hij heeft Veronica's tentoonstelling met veel plezier naar zijn museum gehaald, waar zij nog bijna 2 jaar heeft gefunctioneerd.
De tentoonstelling "Zachte krachten creeren landschapspark" is trouwens nog steeds op aanvraag te zien en wordt ook nog bij tijd en wijle opgehangen, zie hiervoor de blog van de website landschapsparkemmen. blogspot.nl.
www.landschapsparkemmen.nl.
In het eerste persbericht hierover wordt de motivatie voor dit toekomstgerichte project duidelijk omschreven:
Nu steeds weer geprobeerd wordt de goede naam en integriteit van Veronica Veen als persoon en wetenschapster aan te tasten en zij als een soort reïncarnatie van de Haarlemse Kenau wordt weggezet (waar overigens niets mis mee was, want zij leidde immers een vrouwenverzetsgroep) wordt het eens tijd uit het dualisme van rechtszaken, conflicten en vermeende criminaliteit te stappen. Hiermee kunnen ook haar beweegredenen duidelijker worden en positieve stappen naar de toekomst worden gezet.
Wat er eigenlijk speelt is een wetenschappelijk verschil van inzicht over wat de hunebed-cultuur nu eigenlijk inhoudt: een macho-gebeuren van stoere mannen die met niet veel meer dan hun spierkracht toch maar even een hunebed van duizelingwekkend grote stenen wisten neer te zetten? Pure survival of the fittest in de natuurlijk weer primitieve en woeste prehistorie? Het eerste is maar één kant van het verhaal, het tweede is zelfs niet waar en een allang achterhaald 19de eeuws concept. [zie ook carnevalsoptocht elders als blog]
Doordat deze cultuur op de landbouw overging, vertrouwden de mensen op de levenskracht van de natuur en gingen er een samenwerking mee aan. In deze tijd ontstaat het concept Moeder Aarde, waarmee tegelijk misschien wel de grootste omwenteling in de menselijke geschiedenis wordt ingeluid.
Niet alleen werd hier voortgeborduurd op de verzameltraditie van (vooral) vrouwen, maar ook stonden als vanzelf vrouwelijke waarden centraal -nu vaak de zachte krachten genoemd- zoals zorgzaamheid, samenwerking, delen in overvloed, harmonie, gelijkwaardigheid en dergelijke.
Uiteraard is dit alles een wat bedreigende visie voor de mannenwereld, zeker van de archeologie die dit nog grotendeels is. Het is dan ook onthullend te zien met welke macho-methoden men de verkondigster zwart probeert te maken en uit te drijven. Soms wordt zij wel gedwongen in deze methoden mee te gaan -al is het maar om even weerwerk te kunnen bieden- maar eigenlijk stelt zij iets heel anders voor.
Behalve als 'bouwvrouwe' van de graanspieker en 'verzetsheldin' van Camping Emmen bekend te staan, wil zij vanuit haar ideaal de natuur te dienen en het vrouwelijke meer naar voren te halen, met een positieve actie haar bedoelingen over het voetlicht brengen (naast alle boeken die zij heeft geschreven en nog op stapel heeft staan). En wel met iets waar zij goed in is: een tentoonstelling!
Tegenover de negatieve en harde energie, waar zij vaak mee te stellen heeft, is deze tentoonstelling als vanzelf nogal kwetsbaar en bijna meisjes-achtig van vormgeving geworden. Weliswaar is dit de kleinste tentoonstelling van de bijna 25 die zij ooit gemaakt heeft, maar de bezoek(st)er kan daar minstens een uur doorbrengen, te meer daar zij zelf een heel interactief deel van de expositie uit zal maken.
Als achtergrond voor haar visie op de Trechterbeker-cultuur kan haar boekje Een nieuw bestaan met het graan dienen. Maar Veronica heeft ook 4 andere titels in voorbereiding, die door alle toestanden maar niet aan publicatie toe komen, helaas.
Het boekje Een nieuw bestaan met het graan; Leven, wonen en wereldbeeld in de hunebed-tijd kunt u nog steeds bestellen door 11,50 euro over te maken naar bankrekening 2884451 ten name van Veronica Veen, 2021 EK Haarlem.
Het voorwoord is trouwens geschreven door Gerard IJzereef, initiatiefnemer van Het Archeon en toen directeur van Museum Flehite. Hij heeft Veronica's tentoonstelling met veel plezier naar zijn museum gehaald, waar zij nog bijna 2 jaar heeft gefunctioneerd.
De tentoonstelling "Zachte krachten creeren landschapspark" is trouwens nog steeds op aanvraag te zien en wordt ook nog bij tijd en wijle opgehangen, zie hiervoor de blog van de website landschapsparkemmen. blogspot.nl.
 |
| kijkje in de tentoonstelling over het te stichten Landschapspark Emmen; op de voorgrond de Haiku cq vlinderboom |
 |
| de drie informatieve delen van de tentoonstelling |
 | ||
| Veronica opent de tentoonstelling |
 |
| het doe-pakket voor jong en oud |
graanspieker is van Veronica, MAAR...
Na bijna een maand gechicaneer vanuit Borger is eindelijk de politie zover dat de graanspieker aan de rechtmatige eigenares toekomt.
Zij is zo verstandig om op het allerlaatste moment op het Bewijs van Ontvangst het voorbehoud te maken dat er geen "trics en trucs in het spel zijn". Ook wordt tegen haar gezegd, dat er nog een brief van directeur Hein Klompmaker komt. Deze zou pas na zo'n 10 dagen op haar mat vallen en flink geantedateerd zijn: 14 september.
Naast de gebruikelijke verdachtmakingen aan haar adres, wordt haar gevraagd akkoord te gaan met "de schenking van de graanspieker door het Hunebedcentrum". Dit akkoord zou zij dan aan de politie moeten melden.
De politie was dus al een ronde verder; het ontvangstbewijs was al onder voorbehoud getekend door Veronica. En ja hoor, daar kwamen de "trics en trucs" dus. Bij het accepteren van deze zgn. schenking zou Veronica dus op het moment van de reddingsactie géén eigenares zijn geweest. Kortom, zij zou de spieker gestolen hebben en dus alsnog vervolgd kunnen worden!
In a nutshell zijn hier weer alle kenmerken van het Hunebedcentrum mooi bij elkaar te zien.
De consequentie is dat er nu willens en wetens een patstelling is gecreëerd, waardoor de spieker niet kan worden "opgehaald" en dus weer verder staat te verloederen.
Zij is zo verstandig om op het allerlaatste moment op het Bewijs van Ontvangst het voorbehoud te maken dat er geen "trics en trucs in het spel zijn". Ook wordt tegen haar gezegd, dat er nog een brief van directeur Hein Klompmaker komt. Deze zou pas na zo'n 10 dagen op haar mat vallen en flink geantedateerd zijn: 14 september.
Naast de gebruikelijke verdachtmakingen aan haar adres, wordt haar gevraagd akkoord te gaan met "de schenking van de graanspieker door het Hunebedcentrum". Dit akkoord zou zij dan aan de politie moeten melden.
De politie was dus al een ronde verder; het ontvangstbewijs was al onder voorbehoud getekend door Veronica. En ja hoor, daar kwamen de "trics en trucs" dus. Bij het accepteren van deze zgn. schenking zou Veronica dus op het moment van de reddingsactie géén eigenares zijn geweest. Kortom, zij zou de spieker gestolen hebben en dus alsnog vervolgd kunnen worden!
In a nutshell zijn hier weer alle kenmerken van het Hunebedcentrum mooi bij elkaar te zien.
De consequentie is dat er nu willens en wetens een patstelling is gecreëerd, waardoor de spieker niet kan worden "opgehaald" en dus weer verder staat te verloederen.
een nieuwe, blauwe christo...
Op 21 augustus, na een aantal droge dagen en voordat de regen toe zou slaan, pakken Veronica en helper de graanspieker zorgvuldig in tegen verdere verloedering en vandalisme. Deze actie in de vroege avondschemering nam zo'n twee uur in beslag. Ondanks lichtflitsen, touwgetrek met over en weer geroepen aanwijzingen, werd beiden geen stobreed in de weg gelegd.
 |
| De spieker tijdens en na de noodzakelijke afdekking met twee zeilen door de eigenares, met als resultaat een blauwe paddestoel, die wel een postume Christo zou kunnen zijn. Met pijn in 't hart was dit de enige oplossing om haar weer versleepte spiker zo verzorgd mogelijk achter te laten. Niet dat die hier en ingepakt zou blijven staan... |
brief op poten
Onmiddelijk na de actie door de combi Justitie/Hunebedcentrum schrijft de voorzitter van Stichting Eanna, waarvoor Veronica werkt, een aangetekende brandbrief aan het Hunebedcentrum.
Aan de directeur van het Hunebedcentrum
Haarlem, 21 augustus 2012
Geachte heer Klompmaker,
In verband met de bespottelijke inbeslagname van de graanspieker van mevr. Veen en het totaal onnodige transport, waardoor weer verdere schade ontstaan is, stuur ik u namens haar drie zeer redelijke eisen:
1) dat er hekken rond de spieker worden geplaatst en dat er permanent toezicht komt,
2) dat het Hunebedcentrum binnen een week na heden met enig document komt waaruit onomstotelijk het eigendomsrecht zou kunnen blijken (anders start zij een kort geding)
3) dat het zwartmaken van haar persoon en het verspreiden van leugens stoppen, daar deze haar integriteit als kunsthistorica/archeologe en cultureel antropologe schaden.
Met vriendelijke groet,
hoogachtend,
Drs. A.J. van der Blom,
voorzitter
in april toegevoegd commentaar:
Op deze brief werd zoals gewoonlijk schamper gereageerd en werden de zaken weer een lekker omgedraaid. Waar het om gaat is dit:
ad 1) Onder deze omstandigheden stond de spieker namelijk opgesteld in Erm, nadat Veronica haar spieker uit Borger had opgehaald. De nieuwe door het Hunebedcentrum in combi met de officier van justitie gekozen plek heette veilig te zijn, en we weten nu helemaal hoe...
ad 2) Tot nu toe heeft het Hunebedcentrum nog geen snipper van bewijs voor haar eigendomsclaim kunnen overleggen, om de dood eenvoudige reden, dat ze die niet hebben. Een kort geding bleek echter helaas niet haalbaar, omdat dit juridische middel inzake eigendomskwesties niet kan worden ingezet, zoals later bleek.
ad 3) Het zwartmaken, de roddel, de leugens en intriges gaan gewoon door, en zeker meer dan Veronica ooit zou kunnen achterhalen. Dit is ergens nog een troost... Waar zelfs al een doodsbedreiging is gevallen door een Veronica toen volstrekt onbekend iemand, weten we wat haar nog te wachten kan staan.
Aan de directeur van het Hunebedcentrum
Haarlem, 21 augustus 2012
Geachte heer Klompmaker,
In verband met de bespottelijke inbeslagname van de graanspieker van mevr. Veen en het totaal onnodige transport, waardoor weer verdere schade ontstaan is, stuur ik u namens haar drie zeer redelijke eisen:
1) dat er hekken rond de spieker worden geplaatst en dat er permanent toezicht komt,
2) dat het Hunebedcentrum binnen een week na heden met enig document komt waaruit onomstotelijk het eigendomsrecht zou kunnen blijken (anders start zij een kort geding)
3) dat het zwartmaken van haar persoon en het verspreiden van leugens stoppen, daar deze haar integriteit als kunsthistorica/archeologe en cultureel antropologe schaden.
Met vriendelijke groet,
hoogachtend,
Drs. A.J. van der Blom,
voorzitter
in april toegevoegd commentaar:
Op deze brief werd zoals gewoonlijk schamper gereageerd en werden de zaken weer een lekker omgedraaid. Waar het om gaat is dit:
ad 1) Onder deze omstandigheden stond de spieker namelijk opgesteld in Erm, nadat Veronica haar spieker uit Borger had opgehaald. De nieuwe door het Hunebedcentrum in combi met de officier van justitie gekozen plek heette veilig te zijn, en we weten nu helemaal hoe...
ad 2) Tot nu toe heeft het Hunebedcentrum nog geen snipper van bewijs voor haar eigendomsclaim kunnen overleggen, om de dood eenvoudige reden, dat ze die niet hebben. Een kort geding bleek echter helaas niet haalbaar, omdat dit juridische middel inzake eigendomskwesties niet kan worden ingezet, zoals later bleek.
ad 3) Het zwartmaken, de roddel, de leugens en intriges gaan gewoon door, en zeker meer dan Veronica ooit zou kunnen achterhalen. Dit is ergens nog een troost... Waar zelfs al een doodsbedreiging is gevallen door een Veronica toen volstrekt onbekend iemand, weten we wat haar nog te wachten kan staan.
Abonneren op:
Posts (Atom)