Reddingsactie

Intro reddingsactie

De steeds verdere verloedering van de graanspieker was de initiatiefneemster en eigenares Veronica Veen natuurlijk een voortdurende doorn in het oog. Om de zoveel tijd legde zij dit proces ook fotografisch vast. Bijgaande foto's laten nog een staaltje voortgaande verloedering zien in het voorjaar 2012.
   Tot overmaat van ramp zaten de opeenvolgende tekstbordjes bij de spieker vol fouten - zo zou zij bijv. zelfs uit de Bronstijd stammen - en werden alternatieve teksten consequent verwijderd. Ook werd stug volgehouden dat de spieker "in opdracht van het Hunebedcentrum" zou zijn gebouwd. Nee dus.

Op een dagn februari 2012 rond 19.00 uur probeerde Veronica nog met een clubje vrienden het al jaren lekkende dak met een zeil af te dekken, wat helaas mislukte. Overigens zou een rietdekker voor dit klusje maar zo'n 150 euro rekenen. Zelfs dit luttele bedrag was blijkbaar voor dit "visitekaartje" of "blikvanger" (trouwens termen van hetnHunebedcentrum zelf) te veel gevraagd, die intussen wel kon verschijnen op wijnflessen, schoolplaten, ansichtkaarten, filmpjes en andere merchandising.
   De afdek-poging kwam overigens wel in de krant, waardoor deze actie als schot voor de boeg werkte - wanneer wordt er nu eens voor de spieker gezorgd? - en ze later wel degelijk hadden kunnen weten, dat Veronica achter de reddingsactie zat. Maar ja, een vrouw wordt blijkbaar niet in staat geacht een groep mannen met groot materieel in te zetten, terwijl zij nota bene wel een hele spiekerbouw had geleid. So much for het vrouwbeeld van de dienstdoende directie.

Veronica Veen bij de spieker tijdens een van de bezoeken ter voorbereiding van de reddingsactie






Na jaren ergenis en gedwongen passiviteit, daar zij intussen tot persona non grata was verklaard en zelfs een doodsbedreiging naar haar hoofd gesmeten had gekregen - besloot zij na maandenlange voorbereiding haar spieker daar weg te halen. Dit gebeurde met de grootst mogelijke zorg door gespecialiseerde vaklieden, in de vroege morgen rond half zes om oa de te verwachten cholerische uitbarstingen, met verlies hierdoor van kostbare werktijd, te voorkomen.
   Eigenlijk zou de actie 14 augustus plaatsvinden, maar door materiaalpech werd hij noodgedwongen een dag uitgesteld. Hierdoor ontstond er een vacuum in de berichtgeving en kon na de actie een wild geruchtencircuit op gang komen, tot in het NOS-journaal toe.
   De eigenares kon het niet laten om zich er aanvankelijk mee te vermaken, vooral met hoe het Hunebedcentrum weer in de val van hun eigen publiciteitsgeilheid stapte. Theatraal deden zij aangifte, alsof zij de eigenaar waren. Even ijverig en ondoordacht besloot justitie tot onmiddelijke vervolging.
   In een telefoongesprek met de hoofdofficier van justitie van Assen meldde Veronica zich vrijdagmiddag keurig als de zgn 'onvoerster' en eigenares. Zij deelde hem ook mee dat "afgezien van de eigendomskwestie, beide partijen het erover eens zijn, dat het gebouwtje te kwetsbaar is voor weer een transport".
   Wat doet de officier van justitie? Hij besluit tot transport. Want het Hunebedcentrum had de spieker natuurlijk opgeeist, om meteen dat weekend nog met dit inmiddels beroemde gebouwtje weer veel extra publiek te kunnen trekken...

Dit alles speelde zich af tijdens en dwars door een interview met RTVDrenthe heen. [youtube invoegen]
   Door een fax van een bevriende jurist werd diezelfde avond de vervolging kennelijk gestopt. Veronica is overigens tot nu toe nog nooit door justitie gehoord en er is haar nooit om eigendomspapieren gevraagd, hoewel in afwachting van zo'n onderzoek de spieker wel alvast even naar "neutraal terrein" versleept moest worden.
   Als compromis werd de spieker nu dan niet meer naar het Hunbedcentrum zelf verplaatst, wat het DvhN nog zaterdag meldt, maar werd er in afwachting van nader onderzoek (wat dus nooit kwam) voor een "neutrale plek" gekozen. Waar? In Borger! En wel op het "neutrale terrein" van een prominent medewerker van het Hunebedcentrum...
   Het was overigens de actievoerster zelf die toen eindelijk het dak met twee dekzeilen heeft afgesloten, voordat de regen toesloeg. Deze actie in de vroege avondschemering nam twee uur in beslag, met allerlei lichtgeflits, touwgetrek, en geroep, dat trouwens door niemand is opgemerkt...

het inpakken van de spieker

in de avondschemering

Zo is de graanspieker als blauwe paddestoel a la Christo noodgedwongen maar wel verzorgd door Veronica achtergelaten (foto van een paar dagen later)

Ook op haar nieuwe o zo neutrale plek zou de graanspieker weer genadeloos verplaatst worden, naar een veel slechtere locatie en weer als "visite-kaartje" en "blikvanger" gaan dienen en ook weer geheel in de geest van het Hunebedcentrum verder verloederen, waarbij zelfs het beschermende zeil zonder enig overleg er vanaf werd gesloopt.

spieker alweer toeristisch ingezet

na alweer een verplaatsing

dit noemt men dus de spieker veilig en goed opslaan...

Op bijgaande foto zien we dan de ten hemelschreiende toestand, waarin de graanspieker zich nu, in maart 2013, bevindt. Dit schijnt dus "stalling" te moeten verbeelden...  waarvoor inmiddels n.b. ook een incasso voor "stallingsgeld" tegen Veronica loopt... De gotspe ten top.

persbericht 1, vrijdag 17 augustus 2012: 

graanspieker Borger ontvoerd

Na jaren van verwaarlozing door het Hunebedcentrum is de prehistorische graanspieker door de eigenares antropologe en kunsthistorica Veronica Veen met groot materieel teruggehaald. Het Hunebedcentrum had de nauwkeurige reconstructie op basis van vijf paalsporen in het Duitse Wittenwater zonder medeweten -laat staan toestemming- van de eigenares naar de parkeerplaats verplaatst. Daar stond het gebouwtje blootgesteld aan weer en wind en klimpartijen van bezoekers. In het dak van stro was een gat ontstaan waardoor de regen zijn verwoestende werk deed, in de lemen muren vielen gaten.

Zelfs een eigen poging van Veronica Veen in februari het dak te dichten bracht het Hunebedcentrum niet op het idee iets aan het onderhoud te doen, hoewel de plaatselijke rietdekker de klus voor slechts 150 euro had willen klaren. Inmiddels had het Centrum zich de spieker min of meer toegeëigend en speelde er -ondanks het copyright dat bij de eigenares berust- mooi weer mee door het gebouwtje of te beelden in de eigen publicaties, website, op flessen wijn en in allerlei andere reclame. Tot overmaat van ramp stond lange tijd op een bordje en in hun publicaties dat de spieker uit de Bronstijd stamde, terwijl het wel degelijk om de Trechterbekercultuur gaat, die van hun 'eigen' hunebedden.

Oorspronkelijk was de reconstructie een gesubsidieerd proefproject voor een veel grotere onderneming namelijk een woonhuis/boerderij van de hunebedbouwers. Veronica Veen bracht als initiatiefneemster en coördinatrice de beste 'prehistorische' bouwers van Nederland bij elkaar en voltooide de spieker -op een deel van het dak na- in het najaar van 2002. In het Hunebedcentrum richtte zij een tentoonstelling in over leven, wonen en het wereldbeeld in de hunebed-tijd, die door publiek, pers en kenners enthousiast werd ontvangen. Na een oktoberstorm die het dak in aanbouw verwoestte, herstelde Veronica Veen dit met eigen middelen, zoals zij op de hele onderneming alleen maar geld heeft moeten toeleggen.

Net toen de laatste subsidie bijna rond was, werd zij met een reeks onbeschofte brieven aan de kant geschoven en nam het Hunebedcentrum het woonhuis-plan, het voorbereidende onderzoek én haar netwerk van bouwers brutaalweg over. Haar werd verboden nog educatieve activiteiten bij notabene haar eigen spieker te organiseren. Op congressen werd haar de mond gesnoerd. Later bleek ook dat het vanaf het begin opzet was de spieker naar de parkeerplaats te verbannen en het hele project over te nemen.

Het wrange is dat het Hunebedcentrum door het misbruik van het proefproject, de spieker, en het kapen van de woonhuis-reconstructie (waarvan nu een armzalige versie staat) erin lijkt te slagen zich binnen te dringen in de wereld van de experimentele archeologie met al zijn interessante fondsen. Dit alles over de rug van de oorspronkelijke bedenkster, haar vooronderzoek en haar netwerk.

Nu -na bijna tien jaar van misbruik- heeft de initiatiefneemster dan eindelijk haar eigendomsrechten laten gelden. Die overigens nooit zijn betwist door het Hunebedcentrum. Het smalende voorstel van directeur Klompmaker "dan haal je 'm toch weg?" is hierbij dus uitgevoerd.
De graanspieker zal nu eindelijk in een zorgzame omgeving de educatieve rol kunnen krijgen die ooit bedoeld was. Gelukkig is veel van de inventaris waaronder het grote luik door de eigenares gered. Wat nog in het Hunebedcentrum was, is inmiddels spoorloos verdwenen.

Voor meer informatie zie het boekje bij de tentoonstelling en de website hunebedhuis.veronicaveen.net, die in 2006 is opgezet. Het boekje, getiteld "Een nieuw bestaan met het graan; Leven, wonen en wereldbeeld in de hunebed-tijd" is overigens nog te bestellen door overmaken van 11,50 euro naar bankrekening 734674 ten name van Veronica Veen te Haarlem.
Bewijzen voor het onbetwistbare eigendomsrecht zijn te vinden op de website www.hunebedhuis.veronicaveen.net onder 'correspondentie 7' brieven van Hunebedcentrum 20 juli 2006 en 30 augustus 2006, overeenkomst van 5 maart 2003 en brief van Veronica Veen 6 mei 2003.

 

 De hele actie is het best en meest omvattend beschreven in het Dagblad van het Noorden, hoewel ook de landelijke pers werd gehaald en zelfs op 15 augustus het NOS-journaal. We volgen hieronder dus het DvhN.

 

Vrijdag 17 augustus 2012 in het Dagblad van het Noorden:

op p.2 het redactionele stuk: "Spieker Borger is 'ontvoerd'.

 

+ Maakster haalt graanspieker terug na strijd met Hunebedcentrum
+ Slecht onderhoud replica is reden voor actie, zegt antropologe

Door Bernd Otter
Borger. De graanspieker die woensdagmorgen in alle vroegte verdween van het terrein van het Hunebedcentrum in Borger, is weggehaald door cultureel antropologe Veronica Veen. Volgens haar is het vier meter hoge bouwwerk eigendom van haar stichting Eanna. Op haar initiatief is het tien jaar geleden met subsidie van de gemeente Borger-Odoorn gebouwd om het leven van de hunebedbouwers te verbeelden. Het Hunebedcentrum zou volgens Veen goed op het bouwwerk passen, maar dat gebeurt naar haar mening niet.
   De graanopslag op palen stond bij het parkeerterrein van het Hunebedcentrum als blikvanger, als introductie in de hunebedbouwertijd. Harrie Wolters van het Hunebedcentrum spreekt van diefstal, omdat naar zijn mening het gebouw van het Hunebedcentrum is. Hij heeft aangifte gedaan en wil de graanspieker terug.
   Volgens Veen is van diefstal geen sprake. "Na bijna tien jaar van misbruik heb ik mijn eigendomsrechten laten gelden. Die zijn overigens nooit betwist door het Hunebedcentrum. Het smalende voorstel van directeur Hein Klompmaker, 'Dan haal je 'm toch weg?' is hierbij dus uitgevoerd."
   De graanspieker is woensdag in de vroege ochtend met eeen heftruc van zijn palen getild en op een dieplader naar een onbekende bestemming vervoerd. Veen zegt dat het object alsnog de educatieve rol zal krijgen die het moest hebben, maar nu op een andere plek. In februari heeft Veen tijdens eveneens nachtelijke actie nog geprobeerd een gat in het rieten dak te dichten om verder verval te voorkomen.
   De 'ontvoering' is het voorlopige slotstuk van een slepend conflict dat Veen met het Hunebedcentrum heeft. Net voor de laatste subsidies rondkwamen, werd haar medewerking aan een door haar opgezet educatief project niet langer op prijs gesteld. De subsidies leverden onder meer de bouw op van de prehistorische boerderij, die nu al een jaar of tien bij het Hunebedcentrum te bewonderen is.
   De graanspieker is een wetenschappelijk verantwoorde reconstructie, gebaseerd op paalsporen uit het Duitse Wittenwater. Tegen de zin van Veen is de spieker verkast naar de parkeerplaats. Zowel Hunebedcentrum als de ontvoerster beweert eigenaar te zijn van de spieker. Volgens de ontvoerster staan de bewijzen op haar website www.hunebedhuis.veronicaveen.net.
   Het Hunebedcentrum heeft aangifte gedaan van diefstal. Er hebben zich inmiddels enkele getuigen gemeld die de oplegger met 'tuinhuisje' op weg van Schoonoord naar Sleen zagen rijden.
>>22-23
bijschrift: De graanspieker in oude glorie.

Bij dit artikel moeten toch even een paar kanttekeningen worden geplaatst:
1) De zgn ontvoering speelde zich gewoon rond half zes 's ochtends af, dus niet "bij nacht en ontij" zoals later werd gedramatiseerd.
2) Niet alleen het educatieve project rond de graanspieker werd haar onmogelijk gemaakt, maar het hele project waarvan de graanspieker het "proegstuk" was, de bouw van het Trechterbekerhuis, werd van haar gekaapt, inclusief haar netwerk van bouwers.
3) Inderdaad is met subsidie die door het slagen van het proegproject en Veronica haar tentoonstelling binnenkwamen, het Trechterbeker-huis gebouwd. Over haar rug dus, terwijl zij intussen dus was kalt gestellt en geexcommuniceerd.

op de openslaande bladzijde 24 en 25 van het plaatselijke nieuws een interview met de actievoerster zelf.

met als inzet een foto van de spieker-actie en klein commentaar van het Hunebedcentrum, waarin Wolters van het Hunebedcentrum Veronica niet in staat acht tot deze grootschalige onderneming en waarin hij stelt dat zo'n ding algauw 10.000 euro kost, "maar op marktplaats zetten heeft geen zin", wat overigens wel prompt gebeurde.

'ontvoering is koekje van eigen deeg'

Interview met Veronica Veen
Verdwijnen graanspieker door botsing wetenschappelijk inzicht
"De wetenschap is nog niet toe aan mijn visie"
“Ze speelden er mooi weer mee”
Door Bernd Otter
Borger/Emmen -

Veronica Veen is er trots op dat ze haar eigendom uit de klauwen van het Hunebedcentrum in Borger heeft weten te redden. Een gesprek met de antropologe uit Haarlem geeft dat beeld. De nachtelijke ontvoering van de graanspieker van het terrein van het Hunebedcentrum trakteert ze als ‘een koekje van eigen deeg’. Veen: “Want ze overleggen met mij ook niks".
   De wetenschappelijk verantwoorde replica van de graanopslag uit de tijd van de hunebedbouwers is tien jaar geleden met veel symboliek op zijn plek gezet, maar later heeft het Hunebedcentrum het bouwwerkje zonder enig overleg aan weer en wind overgeleverd bij de parkeerplaats. “De hele symboliek van de plek is verdwenen. De betekenis van de spieker is van alle kanten aangerand", zo beweert Veen.
   Er is aangifte is gedaan van diefstal, maar bang voor politie is ze niet. "Ik kan bewijzen dat die spieker van mij is". Haar verhaal komt al snel op een tien jaar oud conflict dat ze heeft met het Hunebedcentrum. Het komt neer op een botsing van inzichten hoe de trechterbekercultuur van vijfduizend jaar geleden in elkaar zat. Veen legt uit dat het verhaal in het Hunebedcentrum focust op een mannencultuur, terwijl de vrouwelijke invloed in haar ogen veel groter was. "Ik was te veel concurrentie, denk ik. Gewoon jalousie. Maar de wetenschap is nog niet toe aan mijn visie, dus ben ik gek”.
   Destijds heeft ze met geld van de gemeente Borger-Odoorn en in samenspraak met het Hunebedcentrum het leven van de hunebedbouwers willen verbeelden. Ruim 6000 euro gemeentegeld is gaan zitten in de bouw van de spieker, onderzoek naar een later inderdaad gebouwde oertijdboerderij en een tentoonstelling die nog een tweede leven heeft gekregen bij museum Flehite in Amersfoort. Veen zegt dat ze destijds is uitgebuit en aan de kant gezet door het Hunebedcentrum op het moment dat alles rond was. Ze zegt dat ze het niet langer kon aanzien hoe haar graanspieker werd 'misbruikt' door het Hunebedcentrum.
   "Ze speelden er mooi weer mee, maar het dak even repareren is er niet bij". Wat er nu met de graanspieker gaat gebeuren, weet Veen nog niet. "Ik hoop een plek te vinden waar ik de oorspronkelijke bedoeling van educatieve activiteiten kan waarmaken. Maar eerst moet-ie worden hersteld." Veen heeft een eigen stek op de voormalige camping Emmen. Ze zou die graag veranderen in een educatief park, maar of dat lukt is sterk de vraag.

 bernd.otter@dvhn.nl

intussen: 

's Ochtends vroeg op vrijdag 17 augustus verlaat Veronica haar huis in Emmen en via de benzinepomp, waar zij het DvhN koopt, fietst ze op naar het huis van een vriendin met croissantjes en ander lekkers, daar deze vandaag haar 65ste verjaardag viert. Daar volgt ze het nieuws en geeft een paar telefonische interviews.
   In de middag meldt Veronica zich bij de politie, die de zaak al heeft doorgegeven aan de officier van justitie, die zij daarop belt. Dit alles loopt door het interview heen met RTV-Drenthe. Omdat zij vermoedt dat zij vervolgd wordt, geleidt zij de journalist per sms van plek tot plek naar het huis van haar vriendin. Het interview houden zij bij het grootste hunebed van Nederland, het Langgraf in Emmen.
   Al tijdens dit interview vermoedt zij onraad en besluiten beiden naar Erm uit te te gaan, de geheime locatie van de spieker. Deze was al verraden, zo bleek: twee vrouwelijke afgevaardigden van het Hunebedcentrum komen juist aan om er haar 'overwinningspraatje' bij de spieker zelf te gaan afsteken. Dit houdt Veronica tegen, waarna daar ter plekke het interview met RTV-Drenthe wordt afgemaakt. Ook andere persmensen waren inmiddels naar deze - door Veronica zelf geheimgehouden - plek door het Hunebedcentrum gedirigeerd. Zij staat ook deze mensen te woord.
 
Dezelfde avond nog schrijft een bevriend jurist de hoofofficier van justitie, want Veronica wordt nog steeds vervolgd en haar graanspieker verkeert ook nog steeds in groot gevaar.

aansprakelijkheid en transportschade 

Voor: Openbaar Ministerie Assen De heer mr. H.J. Schut

Van: mr. J. Marskamp, Loon
Datum:  17 augustus 2012
Onderwerp: Mevrouw Veen/Graanspieker

Geachte heer Schut,
Hierbij bevestig ik het zojuist met u gevoerde gesprek namens mevrouw dra. Veen inzake de Graanspieker.
   Namens mevrouw Veen heb ik mijn zorg uitgesproken over de actie van politie/justitie om de graanspieker in beslag te nemen en te vervoeren naar het Hunebedcentrum te Borger.

   De zorgen bestaan met name uit het feit dat bij onoordeelkundig vervoer het object zal beschadigen en wellicht onomkeerbare schade optreedt. Het is daarbij ironisch te noemen dat juist het Hunebedcentrum als beheerder van het object wordt aangesteld tijdens de inbeslagname, omdat mevrouw Veen tot haar actie is gekomen mede door de slechte wijze waarop het Hunebedcentrum de Spieker tot op heden heeft onderhouden.
    Zoals u aangaf betreft het een vooral civielrechtelijke kwestie tussen het Hunebedcentrum en mevrouw Veen. Door het nu opnieuw vervoeren van de Spieker vreest mevrouw Veen, indien in rechte vast komt te staan dat zij eigenaar is, hierdoor schade te lijden. Mocht het Hunebedcentrum met succes haar eigendom betwisten dan vreest zij bewijsrechtelijke problemen bij eventuele aansprakelijkheidstelling in geval van schade. Wanneer en bij welk transport is welke schade ontstaan ?
   Op voorhand stelt mevrouw Veen het OM c.q. de politie aansprakelijk voor eventuele schade door haar te lijden als gevolg van de inbeslagneming, het vervoer en de bewaring door het Hunebedcentrum.

Hoogachtend,
Mr. J. Marskamp

het Dagblad van het Noorden vervolgt haar verslagen:

18 augustus: Spieker terug 'in bewaring'

+ Officier laat beslag leggen om eigendom vast te stellen
+ Voorlopig einde aan absurde affaire

Door Bernd Otter
Borger/Erm. De woensdag verdwenen graanspieker is door de politie gevonden en gaat dit weekeinde terug naar het Hunebedcentrum in Borger. De politie kreeg een tip dat de replica van een meer dan vijduizend jaar oude graanopslag bij Erm stond en heeft het gebouwtje in beslag genomen. De officier van justitie heeft het Hunebedcentrum aangewezen als bewaarplek van het bouwerkje, waarna bepaald kan worden wie de eigenaar is.
   Zowel het Hunebedcentrum als antropologe Veronica Veen claimt eigenaar te zijn van de graanspieker. De laatste nam tien jaar geleden het initiatief voor het maken van de replica en heeft het woensdag in alle vroegte weg laten halen. Het Hunebedcentrum paste niet goed genoeg op naar haar zin en ze wilde een daad stellen. Veen wilde het gebouwtje gebruiken voor educatieve doeleinden.
   Het Hunebedcentrum spreekt ondertussen van een absurde actie. Harrie Wolters van het centrum stelt dat er al geen jaren contact meer was met Veronica Veen. "Als ze echt recht heeft op het gebouwtje, dan zijn er normale juridische wegen om dat te regelen. Dan haal je niet als een dief in de nacht met grof geweld zo'n gebouwtje weg." Het Hunebedcentrum heeft opdracht gekregen van de officier van justitie de graanspieker op een velige plek te bewaren.
   Zodra duidelijk is, wie eigenaar is, wordt volgens politiewoordvoerder Dirk Neef bepaald of er sprake is geweest van een strafbaar feit. Mocht blijken dat Veen de eigenares is, dan wordt het haar teruggegeven.
   Wolters: "We krijgen hem terug in bewaring, maar we mogen hem niet direct op dezelfde plek terug zetten. Zo zijn de regels. Ik denk dat hij wel terugkomt zodra de zaak helder is." Veen vindt het schandalig dat het kwetsbare gebouwtje opnieuw op een oplegger moest en dan ook nog naar de 'tegenpartij'. "Dan gaat het helemaal kapot." Ze heeft bij de offocier van justitie bezwaar gemaakt en meent dat het het Hunebedcentrum te doen is om de publiciteit.
   De adjunct-directeur van het Hunebedcentrum heeft geen goed woord over voor de handelswijze van Veronica Veen. "Het gebouwtje is gemaakt van natuurlijk materiaal dus vervoer is bepaald niet bevordelijk. Dat we er niet goed op zouden passen vind ik onzin. Het is tien jaar oud en aan slijtage onderhevig. Veen heeft indertijd zelf het project niet afgemaakt. Ze verdween spoorloos, toen het dak half af was."
   De aantijgingen van Veronica Veen dat het Hunebedcentrum mooi weer speelt met haar werk en haar als grof vuil aan de kant heeft gezet, kan Wolters niet plaatsen, maar ook niet weerspreken. "Dat was voor mijn komst naar het Hunebedcentrum. Het is mij wel duidelijk dat de briefwisseling die Veen op haar website heeft gepubliceerd als bewijs niet compleet is."
bernd.otter@dvhn.nl

even weer een paar kanttekeningen hierbij:
In dit artikel worden door de tegenpartij al veel aperte leugens opgedist, o.a. dat de correspondentie op de site www.hunebedhuis.veronicaveen.net als bewijs niet compleet zou zijn, wat toch echt wel het geval is.
   Wat werkelijk alles slaat is de beschuldiging dat Veronica destijds "spoorloos verdwenen" zou zijn, wat Wolters in een TV-interview aandikte tot "met de Noorderzon vertrokken". Maar ook het suggestieve "als een dief in de nacht" en "met grof geweld" zijn even grote leugens, evenals het latere "bij nacht en ontij" van zijn directeur. Integendeel: de spieker is na maandenlange voorbereiding, op de ochtend van 15 augustus rond half zes heel voorzichtig weggehaald.

Veronica kan het ook niet helpen dat "een medewerker van het Hunebedcentrum pas in de loop van de middag ontdekte dat ie er niet meer stond". Dit zegt dan weer veel van hun betrokkenheid bij "hun" spieker.
   RTV-Drenthe trachtte de dreigende imago-schade van het Hunebedcentrum trouwens keurig te beperken door het aanvankelijke tijdstip van ontdekking ("middag") in hun avondjournaal terug te schuiven naar de "ochtend".

"met de Noorderzon vertrokken..." 

Het Hunebedcentrum schuwt in zijn actie tot zwartmaken bepaald geen leugens en daar zijn de diverse betrokkenen inmiddels wel aan gewend. Maar de passage in bovenstaand artikel "spoorloos verdwenen", wat later werd "met de Noorderzon vertrokken", steekt niet alleen en is ronduit kwaadaardig, maar kan ook makkelijk weersproken worden; iets wat met leugens niet altijd het geval is. Inmiddels ée'n gek kan mée'r beweren dan tien wijzen kunnen weerspreken!

1. Terug naar 2002.  Na nog twee weekenden afbouwen van de graanspieker met eigen geld en veel tegenwerking van het Hunebedcentrum, moest Veronica wel beginnen aan het maken van de beloofde tentoonstelling, die niet het begrote "tentoonstellingswandje" over de bouw van de graanspieker werd, maar een veel ambitieuzere expositie, die zij daarna nog met verlenging van het jaar erop begeleidde.
   Deze tentoonstelling werd trouwens overgenomen door het Museum Flehite in Amersfoort, destijds onder leiding van Gerard IJzereef, oprichter van het Archeon en hoogleraar experimentele archeologie.
Ook daar heeft de tentoonstelling nog anderhalf jaar gefunctioneerd en is Veronica wél naar behoren gewaardeerd en betaald. Er kwam zelfs een boekje bij.
Zie voor beide tentoonstellingen www.hunebedhuis,veronicaveen.net en een uittreksel hieruit onder 'bouw en bedrog'.

2. Regelmatig, ée'n a twee keer per jaar heeft Veronica het Hunebedcentrum sindsdien nog bezocht en heel vaak met lede ogen én met pijn in het hart het verval van de (inmiddels zonder voorkennis laat staan met toestemming verplaatste) graanspieker gadegeslagen en fotografisch vastgelegd.

3. Op ée'n van de Oertijd-markten die zij bezocht, heeft de barnsteenman van het Hunebedcentrum haar met de dood bedreigd (zij kende de man niet eens; tekenend voor de zieke sfeer binnen het Hunebedcentrum), waarvan zij trouwens aangifte heeft gedaan. Bij deze gelegenheden riep de heer Wolters, die er na dit incident bijgehaald werd, Veronica tot persona non grata uit, wat door de toegesnelde politie meteen ongedaan werd gemaakt.

4. Oktober 2011 nog nam Veronica voor een tweede keer deel aan een internationaal congres in Borger. Deze keer was zij afgevaardigde van de Vereniging voor Archeologische Experimenten en Educatie (VAEE). Wolters herkende haar en heeft zelfs een hand gegeven; overigens meer om haar van een gezelschap van buitenlandse specialisten weg te halen dan om haar te begroeten, maar toch...

Intussen heeft Veronica zich ondanks alles altijd bij het Hunebedcentrum betrokken gevoeld, omdat dit nu eenmaal over de hunebed-cultuur gaat, é'en van haar - geliefde - specialismen. En die arme hunebed-mensen zelf (ook vrouwen!)  kun je dit alles nu eenmaal niet aanrekenen. KORTOM, als al sprake is van "de Noorderzon", dan is zij met allerlei middelen met de Noorderzon verdreven.

persbericht 2: 21 augustus 2012:

Graanspieker aan lot overgelaten

van Stichting Eanna

Met de aangifte wegens diefstal van de graanspieker van 'bouwvrouwe' en eigenares kunsthistorica en antropologe Veronica Veen heeft het Hunebedcentrum alleen maar een verslechtering van de toestand bereikt. Eerst had het de mond vol van de kwetsbaarheid van het gebouw, maar intussen werd het opgeëist en weer versleept, met alle - nu al zichtbare - gevolgen van dien.

De driedubbele gotspe is dat de eigenares het heeft meegenomen om de spieker beter te beheren, dat het nu door justitie onder 'beheer' van het Hunebedcentrum is gesteld (nota bene een van de partijen in het conflict) maar dat het nu uiteindelijk helemaal niet 'beheerd' wordt. Integendeel, de spieker staat onbeheerd bloot aan aan vandalisme en souvenirjacht. De drempel is al verdwenen, leren banden zijn losgehaald en het ergste is waarschijnlijk nog niet in zicht. Veronica Veen zelf heeft een half uur lang omstandig foto's kunnen maken zonder dat ook maar iemand haar zag of aansprak.

Inmiddels is door het laatste, gedwongen transport alle leem losgeraakt van de houten delen en zijn hele stukken van het dak verdwenen, waardoor het bestaande gat nog veel groter is geworden. Ook hieruit blijkt weer dat het alleen maar om publiciteit te doen is (de plek is nota bene algemeen bekend gemaakt) en niet om het kwetsbare gebouw zelf.

Veronica Veen had er juist wél voor gezorgd dat het in Erm onzichtbaar binnen hekken stond met iemand die er pal vóór woonde. Zij heeft overigens zelf de officier van justitie en de politie ingelicht. Doordat het eigendomsrecht, dat nu door partijen betwist wordt, alleen kan worden aangetoond in een civiele zaak, kan Veronica Veen niet tegen de inbeslagname en de verlechterde situatie van de spieker in verzet komen.

Nog absurder: zij als eigenares kan niet eens aangifte doen wegens diefstal, zolang dit nog loopt. Dit terwijl zij maar liefst een tiental schriftelijke uitspraken van directeur Klompmaker kan laten zien die haar eigendomsrecht aantonen! Nog afgezien van aanvullend materiaal, zoals administratie enz.

Nee, de eigenares wordt in de beeldvorming het liefst als crimineel bestempeld, want een Krimi levert natuurlijk meer spannende publiciteit op, waarbij het Hunebedcentrum er ook nog eens uitspringt als de vermoorde onschuld.

In deze campagne past ook de uitspraak dat kunsthistorica/archeologe en cultureel antropologe Veronica Veen "met de noorderzon is vertrokken", waarbij zij het centrum met een onvoltooide spieker liet zitten. Dit is een absurde bewering: zij heeft na de bouw van de spieker voor het Hunebedcentrum - gratis! - een hele tentoonstelling in elkaar gezet, die later zelfs nog verlengd werd en al die tijd door haar is begeleid. Daarna is deze tentoonstelling over wonen en leven in de Hunebedtijd door prof. Gerard IJzereef, de oprichter van het Archeon, naar het Museum Flehite in Amersfoort gehaald. Hij was ook een bewonderaar van de graanspieker.

Ook daarna nog heeft Veronica Veen voortdurend geprobeerd constructief openingen te maken om tot samenwerking wat betreft de graanspieker te komen. Zij werd echter met een reeks zeer nare brieven op een zijspoor gezet: de buit was binnen, inclusief haar onderzoek, plan en netwerk om tot een hunebedwoonhuis te komen, waar de spieker bij zou komen te staan. Dit is dus wel even iets anders dan als "visitekaartje" van dit centrum op de parkeerplaats!

Een later bezoek aan een van hun 'oermarkten' kwam haar op een doodsbedreiging door hun 'barnsteenman' te staan en de betiteling 'persona non grata' door de huidige adjunct Harry Wolters, met de bedoeling haar door de politie van het terrein te laten verwijderen, waar deze gelukkig niet aan wilde meewerken. Hiervan heeft zij indertijd aangifte gedaan in Emmen.

Zelfs afgelopen oktober was zij als afgevaardigde van de Vereniging voor Experimentele Archeologie (VAEE) aanwezig op het Borger congres, onder meer om verslag te doen voor hun tijdschrift. Wolters heeft haar bij deze gelegenheid zelfs een hand gegeven.

Dit alles is wel het tegendeel van "met de noorderzon vertrokken" zijn. Zij is juist met botheid en dreigementen moedwillig afgedreven, en heeft dus allesbehalve het Hunebedcentrum laten zitten.

Vanzelfsprekend kan de graanspieker niet in deze onbeheerde toestand blijven. Daarom eist Veronica Veen, de eigenares,
1) dat er hekken worden geplaatst en er permanent toezicht is. [overeenkomstig de situatie in Erm, waar Veronica de spieker gestald had]
2) Verder eist zij dat het Hunebedcentrum binnen een week na heden met enig document komt waaruit onomstotelijk hun eigendomsrecht zou kunnen blijken. Zo niet dan start zij een kort geding.
3) Tenslotte eist zij dat het zwartmaken van haar persoon en het verspreiden van leugens stoppen, omdat dat haar integriteit als kunsthistorica/archeologe en cultureel antropologe schaadt.
21 augustus 2012,
Drs. Ad van der Blom Voorzitter Stichting Eanna (waar mevr. Veen voor werkt)

Het Dagblad van het Noorden vervolgt haar verslag:

Intussen is directeur Klompmaker terug van vakantie en krijgt het gedraai van het Hunebedcentrum weer heel nieuwe wendingen. Zeker met het oog op het vervolg-artikel van 1 september, zal de leester/lezer van al dit gedraai wel sterretjes gaan zien...

In deze chaos van damage control  vallen hoe dan ook twee dingen op, dat "Veen diefstal pleegde" en dat Klompmaker zich neer begint te leggen bij het eigendomsrecht van Veronica.
    Het Hunebedcentrum heeft namelijk inmiddels nog geen enkel bewijs van het tegendeel kunnen overleggen (wat ze ook niet hebben), terwijl Veronica op eigen initiatief meerdere bewijzen aan de politie in Coevorden heeft overhandigd.

Het kort geding overigens dat zij aankondigde (gezien de snelheid van de gebeurtenissen en om heilloos heen en weer gesleep te voorkomen), bleek achteraf niet mogelijk, doordat eigendomskwesties daar helaas niet in een kort geding behandeld kunnen worden, naar het schijnt.

21 augustus: eigendom ontvoerde graanspieker 'complex'

+ Touwtrekken om 'replica zonder waarde'

Door Bernd Otter
Borger. De rechter krijgt nog een kluif aan de vraag van wie de graanspieker is die vrijdag in beslag is genomen door justitie. De door kunsthistorica en antropologe Veronica Veen vervaardigde replica van een graanopslagplek uit de tijd van de hunebedbouwers kent een ingewikkelde ontstaansgeschiedenis, waardoor drie partijen rechten kunnen laten gelden. Veen heeft gisteren een kort geding aangekondigd om haar recht te krijgen. Ze eist van de officier van justitie dat de spieker achter hekken komt en beheerd wordt. Hij staat nu
    Het Hunebedcentrum heeft aangifte gedaan van diefstal toen Veen het gebouwtje 's nachts weg heeft gehaald van het terrein van dat centrum in Borger. Veen wapperde met een overeenkomst uit maart 2003, waarin directeur Hein Klompmaker van het Hunebedcentrum stelt dat het gebouwtje van Veen is. Bovendien heeft de gemeente Borger-Odoorn in 2002 een subsidie van 6810 euro toegekend aan Veen persoonlijk voor de reconstructie van de graanspieker en een expositie. Van een voorwaarde dat de graanspieker bij het Hunebedcentrum moet blijven staan is geen sprake.
   Klompmaker verklaart nu dat de overeenkomst waar Veen mee zwaait nooit is bekrachtigd met een handtekening van Veen. "Het was een voorstel voor een oplossing wat er moest gebeuren met de spieker. Maar uiteindelijk is er nooit een contract gemaakt." Het Hunebedcentrum wilde de spieker van Veen kopen voor 2100 euro als ze er zelf na 1 juli 2004 geen bestemming voor wist, maar dat is door de maakster als 'een fooi' geweigerd. In 2006 heeft het centrum laten weten dat Veen binnen een maand moest kiezen of delen: 2100 euro of meenemen.
   Veen heeft daar zes jaar mee gewacht maar net vo'o'r het verstrijken van een periode van tien jaar, waardoor het Hunebedcentrum automatisch eigenaar zou worden, heeft ze de spieker weggehaald. Klompmaker erkent dat de eigendomskwestie 'een ingewikkeld verhaal' is, maar houdt staande dat Veen diefstal pleegde. "het is een soap. We hebben de zorg over de graanspieker op ons genomen omdat we het een mooi object vinden. We zouden het graag opknappen. We willen nog twee graanspiekers nabouwen uit de brons- en de ijzertijd bij de boerderijen uit die periodes. Maar als justitie hem aan Veen toewijst, leggen we ons daar uiteraard bij neer."
bern.otter@dvhn.nl
bijschrift: Veronica Veen bij de graanspieker. Eigen foto

DvhN, 1 september: graanspieker niet van museum

+ Hunebedcentrum claimt niet langer eigendom 'gestolen' graanspieker
+ "We proberen zelf een nieuwe te maken"

Door Bernd Otter
Borger. Het Hunebedcentrum claimt niet langer het eigendom van de replica van een graanspieker, die onlangs door de maakster van het terrein van dat centrum is 'ontvoerd'.
   Veronica Veen heeft het bouwwerkje 'snachts weg laten halen, omdat het slecht zou worden onderhouden en ze het Hunebedcentrum misgunde, dat dat met haar eigendom pronkt. Directeur Hein Klompmaker van het Hunebedcentrum zegt nu dat de strijd om het eigendomsrecht "nergens over gaat". "We zullen zelf proberen een nieuwe te maken, want we wilden eigenlijk van dat ding af", meldt Klompmaker.
   De omstreden graanspieker is door de politie naar Borger terug gebracht nadat was ontdekt dat Veen het prehistorisch ogende gebouwtje naar Erm had laten brengen. De opmerkelijke actie haalde de landelijke pers. Klompmaker had het gebouwtje willen gebruiken bij een plan om enkele prehistorische boerderijtjes en bijgebouwen uit verschillende periodes na te bouwen. Dat worden replica's aan de hand van grondsporen die vlakbij gevonden zijn in de wijk Daalkampen in Borger. Hij zegt daar later dit jaar mee te willen beginnen. Op het terrein staat al een steentijdboerderij.
   Het ontvoerde gebouwtje is tien jaar oud en flink beschadigd door de tijd en als gevolg van twee transporten. Veronica Veen zou een rechtzaak aanspannen om haar eigendom alsnog terug te krijgen, maar dat lijkt nu overbodig. Ze wil het gebruiken voor educatieve doeleinden, maar concrete plannen heeft ze nog niet.
bernd.otter@dvhn.nl

RTV -Drenthe doet op 31 aug. verslag

door Anthon van der Neut.

Borger. Het hunebedcentrum in Borger hoeft de graanspieker, die deze zomer door kunsthistorica Veronica Veen is weggehaald, niet terug.
   Veen maakte de replica van de duizenden jaren oude opslagplaats voor graan , maar vond dat het Hunebedcentrum deze slecht onderhield. Het Hunebedcentrum gaat nu zelf drie nieuwe graanspiekers bouwen. Dat heeft volgens Hein Klompmaker van het Hunebedcentrum in Borger niets te maken met de actie van Veen. "Dat staat erbuiten. We willen al langere tijd uitbreiden en daar hebben we geld voor gekregen van de provincie", zegt de directeur. "We gaan een paar graanspiekers bouwen en een aantal huisjes."
   De door Veen gemaakte graanspieker wordt nagebouwd, en dus niet teruggehaald. "We zullen proberen zelf een nieuwe te maken, want we willen eigenlijk van dat ding af. Laten we even nuchter zijn, dit gaat nergens over", refereert Klompmaker aan het conflict met Veen. "We hebben wel andere dingen te doen."
   De nieuwe graanspiekers en andere bouwwerken bij het centrum staan er in de loop van volgend jaar.

voorlopig slot van het verhaal

Intussen heeft Veronica zo snel mogelijk na de deportatie naar Borger haar graanspieker veiliggesteld, voor zover dat haar mogelijk was gezien de hele situatie, namelijk het aanbrengen van de dekzeilen..

In een hele serie mails, ook ondersteund door de politie, de wijkagent van Borger, spraken de nieuwe 'beheerders' steeds hun zorg uit over de veiligheid van de spieker waarbij zij zelfs de - zoveelste - verplaatsing aankondigden; ook weer in verband met de veiligheid. En was Veronica niet beloofd dat de spieker veilig zou staan?

En wie schets de verbazing van de eigenares toen zij daar op 8 maart, 2013, nb internationale vrouwendag, daar weer eens een kijkje kwam nemen? Zij trof daar de onderstaande puinhoop aan:

Deze situatie werd dus de directe aanleiding tot deze website, waarbin op de blogs het verdere verhaal wordt verteld.

Directeur Klompmaker preludeerde in zijn laatste uitspraken in de krant al op een soort 'grootmoedig' afstand doen en dan gewoon een nieuwe bouwen... Dat het venijn in de staart zit blijkt uit de langverwachte en zwaar geantedateerde brief (zijn datum 14 september 2012), met in laatste alinea de o zo vertrouwde en even geslepen als kortaangebonden tekst:
Het bestuur van het Hunebedcentrum "stelt derhalve voor Politie Drenthe te melden dat het Hunebedcentrum de graanspieker aan uw stichting [stichting Eanna] wil schenken en daarmee een streep te zetten onder de verdere contacten met uw stichting."
Kortom: Veronica moet de schenking van haar eigen graanspieker aan haarzelf accepteren, om deze in eigendom te krijgen! met als overduidelijke implicatie, dat zij op het moment van terughalen van haar graanspieker (om al die genoemde redenen) een ordinaire dievegge was, tegen wie alsnog vervolging kan worden ingesteld...

De politie was deze machinatie voor, door de 13de al een bewijs van ontvangst klaar te hebben liggen, ter ondertekening door Veronica. Op het allerlaatste moment, al na haar handtekening te hebben gezet, kreeg ze de gelukkige ingeving om het voorbehoud toe te voegen dat" er geen trics en trucs in het spel" zouden zijn. Want zij kent haar pappenheimers intussen. En ja hoor, daar kwamen de "trics en trucs" dus in bovenstaande brief van directeur Klompmaker.

Volgens het Hunebedcentrum is en blijft Veronica namelijk (door zo'n schenking met terugwerkende kracht) dievegge van haar eigen eigendom!

Vanaf hier vervolg elders op de website, 

maar nog even dit...

Veronica bij haar goed in Erm opgeslagen spieker, twee dagen na haar reddingsactie (foto DvhN)

zo, als grote ingepakte, blauwe paddestoel, heeft Veronica haar spieker zorgzaam, maar noodgedwongen moeten achterlaten

de erbarmelijke situatie van Veronica's graanspieker in maart, na weer een zoveelste verplaatsing, uitgepakt en ingezet als toeristische attractie. Dit alles geheel tegen haar zin en waarvoor zij nu al een incasso wegens 'stallingskosten' heeft gekregen. Hoezo "stalling"? En wie heeft de spieker hier eigenlijk naar deze heilloze plek gehaald? Veronica in elk geval niet...