Inmiddels ligt de graanspieker-kwestie in handen van de Nationale Ombudsman/vrouw. De zaak is ontvankelijk verklaard, er is een onderzoek gestart en er is recent een hoorzitting geweest, waarbij O.M. en politie 's avonds in Amersfoort verantwoording moesten afleggen. Ook lopen er nog steeds diverse aangiftes.
Hoewel natuurlijk uit de hoorzitting niet gelekt mag worden, kan Veronica het niet nalaten zich te blijven verbazen, dat zij het is die de wet moet verdedigen, terwijl het toch O.M. en politie zijn die dat zouden moeten doen. Voor de vlijtige lezer(es) zou het instructief kunnen zijn de Aanwijzing Inbeslagname (art. 94 Wetboek van Strafvordering) door te nemen. Ad en Veronica kwamen tot maar liefst 18 punten waarop deze geschonden is.
Veronica, zich voor deze gelegenheid opnieuw ingravend in de materie, kwam al doende tot de volgende treffende parabel voor wat er gebeurd is.
De auto van mijn buurvrouw staat altijd voor mijn huis. Opeens rijdt zij er mee weg. Ik doe aangifte van diefstal. Welke papieren zij ook overlegt, zij wordt verder niet gehoord en haar auto wordt afgevoerd naar een industrieterrein in the middle of nowhere. Inmiddels zijn de banden doorgeprikt, de ruiten ingeslagen en haar auto van allerlei graffitti voorzien. Zij wordt gesommeerd haar auto weg te halen. Dat ze zonder auto dat terrein helemaal niet kan bereiken, dat ze nu een oplegger met kraan moet organiseren enz enz dat doet er allemaal niet toe...
Kunnen wij de verbazing van de buurvrouw begrijpen?
Al met al: door deze nieuwe ronde en door alle ellende en tijdverlies van de gedwongen ontruiming van haar stek in Emmen is onze hoofdpersoon zo uitgeput en op achterstand gezet dat het niemand zal verbazen dat deze site een tijd heeft stilgelegen, hoewel die in de tussentijd wel veelvuldig geraadpleegd blijkt te zijn.