This website has been extended with an english summary. See under 'Summary".
Samenvatting van de graanspieker-affaire "zo gaat het Hunebedcentrum om met experimentele archeologie", vind je op het blogbericht hieronder.
Ondanks alle tegenslag en tegenwerking vond onze antropologe/kunsthistorica/museologe toch nog de tijd en energie om binnen een week maar liefst drie belangrijke archeologische manifestaties bij te wonen: de Open Dag van de Noord Nederlandse Archeologie, het OpenArch-congres op het Archeon en tenslotte de jaarvergadering van de VAEE, de vereniging van experimentele archeologie en educatie. Deze laatste vond plaats in het hol van de leeuw: het Hunebedcentrum.
Veronica Veen genoot hier indertijd maar kort gastvrijheid, een "gastvrijheid", die uiteindelijk voor haarzelf en haar graanspieker minder leuk afliep, zoals we inmiddels uit deze site en de oude site uit 2006 inmiddels wel weten (www.hunebedhuis.veronicaveen.net) en hieronder weer eens zien:
 | |||||
| de graanspieker, hoelang nog als oud vuil? |
Tijdens de drie bijeenkomsten heeft zij vele contacten speciaal met het buitenland hernieuwd, vele nieuwe contacten gelegd, veel kennis en ervaring uitgewisseld en zelfs even romeinse dame gespeeld.
de nieuwe neolithische zuster van VV op het Archeon
VV even als inheems romeinse dame
Natuurlijk kon zij er niet om heen de graanspieker-kwestie bij deze en gene aan te kaarten, vooral omdat de spieker nu in zo'n precaire staat verkeert.
Tegen wil en dank is zij hiermee de klokkenluidster van de al jarenlange onfrisse praktijken van het Hunebedcentrum geworden. En zij is niet de enige. Maar zoals we weten loopt het met klokkenluiders meestal verkeerd af en eindigen zij in iets als een camper. Haar huidige leefsituatie begint hier overigens al aardig op te lijken...
Klokkenluiders worden immers maar lastig gevonden; je goed inlezen in de aangekaarte problemen is in deze overstresste maatschappij al gauw te veel gevraagd; bij conflicten zouden wel twee partijen schuld hebben; iemand die iets wil bloot leggen is al gauw one-issue of ronduit kwerulant. Het sociale isolement ligt dus op de loer, want men wil geen problemen en zich vooral niet ongemakkelijk gespiegeld zien.
Zeker geinspireerd door deze drie archeologische bijeenkomsten en door nieuwe opgravings-resultaten in Drenthe, heeft zij besloten zich met hernieuwde kracht op het publiceren vanhaar vijf (!) boeken te storten over de Trechterbekercultuur, die van de hunebedden dus. Dat wordt ook wel eens tijd na anderhalf jaar stagnatie, afzien en gedwongen actie-voeren. Als eerste zal het boekje over de Trechterbeker zelf verschijnen.
 |
| de schrijfster bij haar spieker |
"... de zachte krachten
overwinnen op 't lest..."